Terug naar overzicht

Doelen en doeltjes

Column Erik Kemink

12 januari 2016

Het is de vaste steen in de vijver van secretaris-generaal van Economische Zaken: het Nieuwjaarsartikel in Economisch Statistische berichten. De hoogste ambtenaar van ‘EZ’ schrijft het a titre personel. Hij heeft daarom meer vrijheid dan normaal om zijn mening te geven. In het verleden waren deze stukken toonaangevend. Ook de editie van dit jaar van Maarten Camps is de moeite waard.

Camps pleit onder de titel “onzekere wegen naar welvaart” voor een herwaardering van de overheid als aanjager van economische vernieuwing. Silicon Valley, de Franse TGV en dichter bij huis de Deltawerken noemt hij als pregnante voorbeelden. In al deze gevallen was er vooraf veel onzekerheid. “De overheid kan met complexiteit en onzekerheid omgaan door deze allereerst te accepteren,” stelt de SG helder.

Interessant is dat Camps een onderscheid maakt tussen “strategische doelen” en “concrete doelen”. De eerste zijn nuttig en dynamische, de tweede zijn star – je kunt je er vooral op doodstaren. Als voorbeeld wordt de energietransitie aangehaald. Het strategische doel is aanzienlijk veranderd: van de vrees voor uitputting van fossiele brandstoffen van de Club van Rome, tot de klimaatverandering van nu. De technologie evenzeer. Camps pleit er daarom voor om slechts een CO2- doelstelling te hanteren en af te stappen van de meer concrete doelen voor energiebesparing en aandeel duurzame energie: ‘Deze [CO2-doelstelling] is technologieneutraal en sorteert niet voor op een bepaalde oplossing, zodat er ruimte wordt gegeven aan de ontwikkeling van verschillende oplossingen die aan het strategische doel een bijdrage kunnen leveren.’

Laten we hopen dat staatssecretaris Wiebes van Financiën meeleest en deze aanbeveling ter harte neemt bij de uitwerking van zijn fiscale beleid gericht op autovervoer. PitPoint streeft naar 100% duurzaam vervoer in 2030. Om dat te bereiken, moeten we verschillende schone alternatieven de kans geven zich gelijktijdig te ontwikkelen. Tunnelvisie gericht op de auto-met-stekker is onverstandig. Kijk ook  naar hoe snel waterstof zich ontwikkelt en wat met groengas en LNG kan.

Veel concrete doeltjes, weinig strategische vergezichten. Dat lijkt wat misgaat bij het duurzaam inkoopbeleid. Onlangs bleek dat gemeenten nog altijd massaal kolenstroom inslaan.  SP-Kamerlid Smaling stelde er kritische vragen over. Een onderzoek dat Natuur & Milieu onlangs presenteerde, wees op hetzelfde fenomeen bij de aanbesteding van vervoer. Aan voorschriften en regels geen gebrek, maar steevast rollen er kolen of diesels uit de machine. Misschien kan Maarten Camps in die vijver ook eens een steen gooien.

Erik Kemink is directeur van PitPoint clean fuels, voorheen bekend als CNG Net en LNG24. Erik geeft sinds 2008 met veel plezier leiding aan deze oud-werkmaatschappijen van Ballast Nedam. Hij werkte tussen 2002 en 2008 in verschillende functies voor Ballast Nedam en The Netherlands Water Partnership en studeerde Civiele Techniek in Delft. Hij is getrouwd en is vader van 4 jonge kinderen. Met PitPoint gaat Erik voor 100% schoon vervoer in 2030, “een ambitieuze doelstelling maar wij zijn er van overtuigd dat het mogelijk is en doen er alles aan de overgang naar schone brandstoffen te faciliteren.” @ErikKemink