Terug naar overzicht

Doorrekening concept-klimaatakkoord

Een doorrekening neemt de transitiestress niet weg – duidelijkheid wel!

14 maart 2019

De doorrekening is daar – na maanden rekenwerk kwamen PBL en CPB gisteren met een uitwerking van het concept-klimaatakkoord. De conclusie liegt er niet om: al zit er veel potentie in de plannen, de kans is groot dat de beoogde emissiereductie van 48,7 megaton CO2 in 2030 niet gehaald gaat worden. Daarom was het goed dat het Kabinet gelijk na de presentatie van de doorrekening kwam met plannen om meer CO2 te reduceren en de lasten eerlijker te verdelen (1/3 bij de burger en 2/3 bij de bedrijven). Maar de onzekerheidsmarges van de doorrekening van de onderzoeksinstituten liegen er echter ook niet om. De invulling van subsidieregelingen, aanbestedingen en tenders, juridische uitwerkingen, prijsdalingen in accu’s, beschikbaarheid van duurzame biobrandstoffen, de elektriciteitsvraag – allerlei factoren, zoals onzekere gedragseffecten zorgen voor onzekerheid.

Onzekerheid leidt tot stress

Volgens mij hangt het succes van het klimaatakkoord precies daarvan af. De onderhandelingen aan de klimaattafels en de daaruit gekomen voorstellen laten zien dat de bereidheid voor een transitie er is. Bedrijven zijn ermee bezig en zijn bereid de pijn te lijden. Maar totdat er duidelijkheid is over al die aanbestedingen, lijden bedrijven en burgers vooral onder stress. Transitiestress. De vraag is vooral: hoe krijgen we de stress eruit en bieden we burgers en bedrijven zekerheid?

De regering moet vooral heldere keuzes maken. En daar wil ik best een handje mee helpen. In onze steun aan de campagne van MVO Nederland pleitte PitPoint er al voor: beprijs CO2! Rutte en Wiebes kondigden gisteren aan om met de CO2-heffing bedrijven meer te belasten dan de burger, maar het kan nog doeltreffender en duidelijker. Trek die co2belasting door naar de mobiliteit! Rijd je minder, met een milieuvriendelijke auto of met een zero-emissie auto? Dan betaal je ook minder. Dat is eerlijk en bovenal duidelijk – een gezonde voedingsbodem voor draagvlak én voor het wegnemen van onzekerheid. Enige onduidelijkheid is dat we tussentijds ongetwijfeld ergens overstappen op kilometerheffing… daar had natuurlijk een invoerdatum in het akkoord voor moeten staan.

Transitiestress leidt tot verkeerde keuzes

Tot die tijd betekent onze transitiestress vooral dat we niet de juiste keuzes maken. PBL-directeur Hans Mommaas verwoordde dat gisteren bij de presentatie al: “burgers vragen zich af: koop ik nog eenmaal die nieuwe benzineauto? Of maak ik toch de overstap naar elektrisch?” En dat geldt net zozeer voor het bedrijfsleven.

Neem een willekeurige wagenparkbeheerder van een bedrijf met een dertigtal bedrijfsauto’s die jaar voor jaar vernieuwd moeten worden. Die bladert ieder jaar door een catalogus met auto’s en kijkt naar wat ermee vervoerd kan worden, gebruikersgemak, dat soort zaken. Het klimaatakkoord geeft jaar voor jaar aan t/m 2030 hoe de bijtelling, aankoopsubsidie, MRB en BPM eruit gaat zien voor alle voertuigen. Maar wat te doen met de energietransitie als de voertuigen die financieel gestimuleerd worden nog niet voldoende te koop zijn?

Precies daar zou het klimaatakkoord te hulp moeten schieten: het klimaatakkoord zou burgers en bedrijven moeten helpen met het maken van de juiste keuzes. En daar is een daadkrachtige overheid voor nodig. Er moeten volgens PBL “politieke keuzes gemaakt worden waarmee onzekerheden over het precieze effect van de voorgestelde maatregelen afnemen”. Kabinet; pak die verantwoordelijkheid en help Nederland uit de stress!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *